Bij merkinbreuk zie ik vaak hetzelfde patroon: er wordt direct een standaardbrief uitgestuurd, in de hoop dat het probleem verdwijnt. Dat kan werken, maar te vaak krijg je er een welles-nietes discussie voor terug. Ik begin liever met één vraag: welke rechten heb je echt, en kun je die vandaag al hardmaken?
Een brief is geen strategie
Merkinbreuk advies dat alleen stuurt op “hard optreden” mist de kern: je tegenpartij reageert op risico. En dat risico ontstaat pas als jouw dossier klopt. In de praktijk start ik daarom met een positionering van het teken: wat is precies jouw merk, voor welke waren en diensten, en hoe sterk is de overeenstemming met wat de ander gebruikt? Dat is de basis voor de verwarringsgevaar-toets (de beoordeling of het publiek de herkomst gaat verwarren). Zonder die ondergrond wordt een sommatie vooral een uitnodiging om terug te schieten.
Daarna kijk ik naar bewijs. Niet als juridisch ritueel, maar als stuurinformatie: screenshots met datum, aanbiedingen, facturen, verpakkingen, advertenties, en de context waarin de ander het teken gebruikt. Pas dan kun je kiezen tussen contact, sommatie, oppositie of een andere route. Als je merk nog niet geregistreerd is, heb je bovendien een fundamenteel probleem: merkrechtelijke bescherming veronderstelt registratie. Volgens Rijksoverheid beschermt merkenrecht onder meer namen en logo’s, en is registratie nodig om die bescherming te krijgen.
Hard optreden klinkt daadkrachtig, maar het werkt averechts
Een escalatiebrief voelt als controle, maar één fout in je uitgangspunten maakt jou voorspelbaar. Dan ontstaat het echte risico: je zet een koers uit die je later niet kunt waarmaken. Mijn contrarian uitgangspunt is daarom dit: eerst “dossier-technisch gelijk” organiseren, dan pas druk zetten. Dat klinkt trager, maar het voorkomt dat je later moet inbinden op punten die je vooraf had kunnen zien, zoals een te smalle waren- en dienstenomschrijving, een zwakke prioriteit, of een merk dat in de praktijk anders wordt gebruikt dan het is gedeponeerd.
Meer druk is soms terecht, maar in praktijk win je het geschil vaak op precisie: welke variant gebruikt de inbreukmaker exact, op welke kanalen, en welke producten raken jouw kern? Dat is ook het moment om de commerciële realiteit mee te nemen. Soms wil je vooral stopzetting, soms een aanpassing, soms een regeling. Dat is geen zachte aanpak. Dat is sturen op uitkomst.
Merkinbreuk advies: standaard route versus dossier-gestuurde route
| Stap in het traject | Snelle standaardreactie | Dossier-gestuurde aanpak | Wanneer werkt het goed | Wanneer werkt het niet |
|---|---|---|---|---|
| Eerste actie | Directe sommatie met eis tot stopzetting | Eerst positie bepalen: registratie, waren/diensten, territorium, overeenstemming teken | Bij duidelijke 1-op-1 kopie en weinig interpretatieruimte | Als je merkpositie (nog) onduidelijk is of de ander goede verweren heeft |
| Bewijs | Bewijs verzamelen nadat de ander reageert | Bewijs vooraf veiligstellen: screenshots met datum, aanbiedingen, verpakking, advertenties | Als de inbreuk eenvoudig aantoonbaar is en de context stabiel blijft | Als content snel verdwijnt of de ander direct betwist wat er precies is gebruikt |
| Doel van de actie | “Stop nu” als primaire inzet | Doel kiezen: stopzetting, aanpassing, regeling, of formele stap | Als je vooral snelheid nodig hebt en de uitkomst eenduidig is | Als je meerdere uitkomsten acceptabel vindt en de beste route nog gekozen moet worden |
| Escalatie | Snel opschalen naar proceduretaal | Escaleren pas wanneer kernpunten hard staan | Als tegenpartij aantoonbaar kwaadwillend handelt en de feiten helder zijn | Als je nog moet inbinden op details, dat kost geloofwaardigheid |
| Grensoverschrijdend | Alleen civiele route starten | Bij import: ook douane-optie meenemen, naast civiel | Als er sprake is van import van nagemaakte goederen | Als er geen merkregistratie is of de productherkenning niet goed kan worden aangeleverd |
Wanneer de mainstream aanpak wél klopt
Er zijn situaties waarin snel en stevig optreden gewoon de juiste reflex is. Als er sprake is van duidelijke één-op-één kopie, of als je merk in een korte campagne wordt meegelift en er aantoonbaar marktschade ontstaat, dan kan een directe sommatie juist helpen om tempo te maken. Ook bij grensoverschrijdende handel kan snelheid tellen. Als het om import van nagemaakte goederen gaat, kun je de douane inschakelen om zendingen tegen te houden. Dat staat ook expliciet genoemd door Rijksoverheid. Dan is “eerst alles uitzoeken” niet altijd het beste spel.
De kunst is om snelheid niet te verwarren met haast. In mijn werk betekent dat: snel de feiten vaststellen die de volgende stap dragen. Snel bewijs veiligstellen. Snel bepalen of je inzet een regeling is of een procedure. Dat is nog steeds een plan, geen automatisme.
Het keerpunt zit in keuzes die je durft te maken
Een merkconflict wordt pas beheersbaar wanneer je het versmalt naar beslispunten: welke rechten ga je handhaven, in welk gebied, en op welke producten. Een dossier dat begint in de Benelux en later richting EU of internationaal gaat, vraagt daarbij om consistentie. Ik heb een groeiend bedrijf begeleid dat stap voor stap van Benelux-bescherming naar internationale bescherming ging, en onderweg een geschil met een inbreukmaker won. Niet door steeds harder te roepen, maar door de route per land en per recht strak te kiezen, en de tegenpartij alleen dáár aan te spreken waar het echt pijn deed.
Merkenbureau Van Asselt is een onafhankelijk merkenbureau en ik werk als BMM-gemachtigde sinds 1993. In de praktijk merk ik dat ondernemers vaak vastlopen omdat ze te weinig houvast hebben om te kiezen: ga je voor oppositie, onderhandeling, aanpassing, of direct doorpakken? Voor wie daarover wil sparren zonder omwegen sluit dit aan bij merkadvies aanvragen zonder omweg. En als je merkt dat het probleem vooral internationaal “opduikt”, dan helpt een nuchtere kijk op waar je echt risico loopt, zie Internationale merkbewaking zonder blinde vlek.
"Wij vertrouwen onze merkregistraties al jaren toe aan Merkenbureau Van Asselt. Duidelijke communicatie met korte lijnen, professionele begeleiding en zaken die altijd zorgvuldig worden afgehandeld."
Marco M., ★★★★★ op Google
Onze aanpak past niet als je vooral een snelle standaardreactie wilt zonder dat we eerst scherp krijgen wat er juridisch en feitelijk overeind blijft. Dan krijg je misschien een snelle brief, maar geen rust in het dossier, en juist die rust bepaalt of je straks kunt doorzetten of verstandig kunt schikken.
Pragmatisch gezien begint goed merkinbreuk advies bij twee dingen: een zuiver beeld van je rechten (registratie, waren- en diensten, territorium) en bewijs dat je kunt overleggen zonder discussie over herkomst of datum. Van daaruit kies je een route die past bij jouw doel, niet bij het standaard stappenplan. Dat levert minder ruis op en meer controle over de uitkomst.
Veelgestelde vragen
Moet ik altijd eerst een sommatie sturen bij merkinbreuk?
Nee. Als je positie nog niet scherp is, kan een sommatie je juist vastpinnen op aannames die later niet blijken te kloppen. In de praktijk is het vaak slimmer om eerst je merkpositie en bewijs op orde te brengen: wat is exact jouw geregistreerde merk, voor welke waren en diensten, en hoe wordt het teken door de ander gebruikt? Daarna kun je kiezen tussen contact, sommatie of een formele stap. Snel handelen kan, maar dan wel met de juiste feiten in de hand.
Wat als mijn merk niet geregistreerd is en iemand gebruikt mijn naam of logo?
Dan sta je bij merkinbreuk op achterstand, omdat merkrechtelijke handhaving uitgaat van een registratie. Volgens Rijksoverheid moet een merk geregistreerd worden om bescherming te krijgen. Dat betekent niet dat je per definitie met lege handen staat, maar je merkinbreuk-inzet verandert: vaak moet je eerst zorgen dat je bescherming structureel wordt, bijvoorbeeld door alsnog te registreren en parallel bewijs van gebruik en verwarring te verzamelen.
Wat kan ik doen bij import van nagemaakte producten met mijn merk erop?
Als het probleem via import loopt, kun je naast civiele stappen ook richting grenscontrole denken. Volgens Rijksoverheid kun je de douane vragen om nagemaakte goederen tegen te houden. In de praktijk vraagt dat om een dossier waarmee de douane kan herkennen wat “verdacht” is, en om duidelijke merkrechten waarop je het verzoek baseert. Dat werkt vooral goed wanneer je productstromen voorspelbaar zijn.
Bronnen
- rijksoverheid.nl — rijksoverheid.nl
